Taakdelegatie? Of liever een medewerkerscoach?

Taakdelegatie? Of liever een medewerkerscoach?

Weet u allemaal wat taakdelegatie is? De kenners onder ons zullen nu hard ja knikken. En wellicht een aantal van u weet er wel wat van, maar toch niet helemaal van de hoed en de rand. En dat is precies waar ik regelmatig tegenaan loop in de praktijk.

Betekenis
Taakdelegatie betekent dat de bedrijfsarts een aantal van zijn taken delegeert aan iemand anders, maar dan wel onder supervisie en de eindverantwoordelijkheid van de bedrijfsarts. Welke taken dat betreffen is afhankelijk van de bekwaamheid van degene die de gedelegeerde taken gaat uitvoeren. Daarnaast kunnen ook lang niet alle taken uitbesteedt worden. Denk bijvoorbeeld aan:

  • Spreekuur bedrijfsarts uiterlijk na 6 weken verzuim
  • Informatie opvragen bij de behandelaar
  • Prognose geven ten aanzien van beperkingen
  • Deelnemen aan het SMO
  • Probleemanalyse opstellen

Dit zijn allemaal zaken die altijd bij de bedrijfsarts blijven liggen. Voor een volledig overzicht verwijs ik u naar de NVAB ‘standpunt taakdelegatie’.

Je kan eigenlijk zeggen dat een bedrijfsarts kan delegeren op drie niveaus:
1. Inventariseren: de gedelegeerde mag medische informatie uitvragen bij de medewerker en opschrijven in een (beperkt gedeelte van het) medisch dossier.
2. Interpreteren/beoordelen: de gedelegeerde mag de informatie van de medewerker ook interpreteren en beoordelen.
3. Adviseren: de gedelegeerde mag bij deze taakdelegatie ook adviseren over de verkregen informatie.

Wat ook nog goed is om te vermelden is dat iemand in taakdelegatie werkt in opdracht en onder supervisie van de bedrijfsarts. Dat is iets anders dan bijvoorbeeld een verzuimcoach die namens de werkgever wordt ingezet. Belangrijk om dit onderscheid te maken!

Vooropgesteld: ik ben geen tegenstander van taakdelegatie. Sterker nog, ik denk dat het voor verschillende soorten bedrijven uitermate goed kan werken. Denk aan uitzendbureaus, schoonmaakbedrijven, retail en het MKB. Ik zie echter wel een aantal risico’s bij taakdelegatie die helaas in de praktijk ook echt zichtbaar zijn. En als werkgever is het goed om hiervan bewust te zijn.

Risico’s
Als u werkt met taakdelegatie, heeft u dan helder tot welk niveau er taken gedelegeerd zijn? Goed om eens naar uw arbodienstverleningscontract te kijken. Stel dat u iets in de trant van het volgende ziet staan:

  • De inzetbaarheidscoach werkt in taakdelegatie met de bedrijfsarts.
  • De inzetbaarheidscoach zal uw leidinggevende coachen bij verzuimgesprekken.

Wat is het probleem volgens u? Wat mij betreft staat er enerzijds dat de inzetbaarheidscoach werkt namens de bedrijfsarts en tegelijkertijd ook namens de werkgever. Is dat niet gek? De inzetbaarheidscoach weet bij wijze van spreken van alles af van de medische situatie van de medewerker en gaat vervolgens een – laten we zeggen – frequent verzuimgesprek voeren. Is dat eigenlijk wel zuiver?

Een ander risico bij taakdelegatie is dat er ‘gedokterd’ gaat worden door gedelegeerde. Hoe zorg je er voor dat de gedelegeerde binnen de kaders blijft die hem zijn gegeven? Het beoordelen van informatie is slechts voorbehouden aan een beperkte groep gedelegeerden. Dus het doorverwijzen naar psychologen of fysiotherapeuten mag echt niet zomaar door iemand in taakdelegatie (zonder tussenkomst van de bedrijfsarts) worden gedaan. Dit aangezien de gedelegeerde dan aan het interpreteren, beoordelen en adviseren is geweest. Daarnaast is het ook de vraag waarvoor het een oplossing is. Is de medewerkers niet actief genoeg in het re-integratietraject? Of voert de leidinggevende niet het goede gesprek?

Tot slot is het denk ik goed om kritisch te zijn op de bekwaamheid van mensen die in taakdelegatie werken of graag willen werken. Kijkend naar de richtlijnen komt er best wat bij kijken en gaat een bedrijfsarts – lijkt mij – niet over één nacht ijs. Hij of zij geeft tenslotte een aantal taken ‘weg’, maar blijft wel tuchtrechtelijk aansprakelijk. Om dit overigens iets makkelijker te maken voor bedrijfsartsen hebben wij (vanuit Vesting Casemanagement) een bekwaamheidstoets ontwikkeld zodat de bedrijfsarts snel inzicht heeft in het kennis- en kunde niveau van degene waar hij mee gaat samenwerken.

Een alternatief: de medewerkerscoach
Sinds de (hernieuwde) opkomst van taakdelegatie heb ik echt wel geworsteld met de vraag ‘wat is nu werkelijk het probleem’? Sommige arbodiensten hebben simpelweg te weinig bedrijfsartsen en zoeken de oplossing in taakdelegatie. Sommige combineren die met de aangescherpte privacywetgeving. En voor velen zal het ook een nieuw of ander verdienmodel zijn.

Voor Vesting Casemanagement is dat niet anders overigens. Alleen is onze oplossingsrichting toch echt anders. Volhardend als we zijn in de gedragsmatige visie op verzuim, denken we dat we vooral moeten focussen op het verstevigen van de zelfregie van medewerkers. Wij werken dan ook met de zogenaamde ‘Medewerkerscoach’.

De medewerkerscoach is geen therapeut of bedrijfsmaatschappelijk werker. De coach is iemand die medewerkers helpt om zijn eigen inzetbaarheid inzichtelijk te krijgen, gespiegeld wordt in keuzes en keuzeprocessen, balans werk-privé en duurzame inzetbaarheid. Het gaat niet over het oplossen van problemen, maar de medewerker helpen om de juiste richting te kiezen. De coach helpt de medewerker ook om het goede gesprek aan te gaan met de leidinggevende en de bedrijfsarts indien nodig. Uiteindelijk draait alles tenslotte om communicatie.

Corina Blokland, Vesting Casemangement